Në skenën politike shqiptare po qarkullon një narrativë e fortë për mbështetje dhe mbrojtje ndërkombëtare, por gjithnjë e më shumë zëra po vënë në dyshim realitetin pas saj.
Mes deklaratave për marrëdhënie të privilegjuara dhe “ftesa” të bujshme nga SHBA, po shtrohet pyetja: a kemi të bëjmë me një strategji komunikimi për konsum të brendshëm apo me një realitet diplomatik që nuk ekziston në formën e paraqitur?
Analistë dhe komentues politikë theksojnë se përdorimi i simbolikës amerikane në diskursin publik shpesh shërben për të krijuar perceptimin e një mbështetjeje të fortë ndërkombëtare, në një kohë kur vendi përballet me sfida të brendshme dhe presione të shumta.
Nëse “ftesa” dhe garancitë e përfolura nuk kanë një bazë konkrete, atëherë lind pyetja thelbësore: a po ndërtohet një iluzion politik për të mbuluar pasiguri dhe për të forcuar imazhin e stabilitetit?
Në këtë klimë dyshimi dhe propagande, debati mbi të vërtetën dhe perceptimin duket se po bëhet gjithnjë e më i nxehtë.